kumpána kvöld...

í dag eða í kvöld er kumpánakvöld. Í tilefni þess ætla ég að vera mjög sniðugur og setja inn brandara sem ég heyrði í gær. Það var hann Stefán Óðalsbóndi sem var svo góður að kæta mig með honum, þannig að ég ætla að kæta alþjóð og tileinka Stefáni heiðurinn.

Einu sini var maður sem gekk inn í gæludýrabúð.
Félaginn gekk upp að afgreiðsluborðinu og sagði "heyrðu... ég ætla að fá eitt klósett hjá þér".
Þá sagði afgreiðslumaðurinn "því miður þá seljum við bara klær í stykkjatali"
"Nú" sagði maðurinn "en hvernig klær eigið þið þá ?"
Þá sagði afgreiðslumaðurinn "hérna... við eigum bara klær af salerni..."

Takk fyrir það og vonandi er brandarinn nógu vel uppsettur, þannig að sem flestir geti notið hans. Ostaveisla Dauðans !

í kvöld...

Ich habe keina zeit...

Ég verð bara að blogga, það er svo langt síðan að ég gerði það. Var að vinna, er búinn, hef varla tíma til að blogga, geri það samt, fór á framboðsfund, Gunnar er að Downloada og ég var með leikna auglýsingu í svæðisútvarpinu í gær. Þannig að það er greinilegt að ég hef nóg fyrir stafni. Ég lofa að gera betur næst

...afsakið hvernig ég læt.

(rímar)

Þriðjudags fjör...

Vaknaði í "morgunn" alveg endurnærður eftir helgina. Var hálfslappur ennþá á mánudeginum eftir erfiða törn síðustu þrjá daga (fim. fös. lau.). Þannig að mér leið eins og ég gæti tekist á við vandamál heimsins án nokkurra vandræða. En síðan þegar líður á daginn þá verð ég bara þreyttur og nenni ekki svona veseni eins og að takast á við heiminn. Það er bara best að bíða fram á kvöld og fara svo í handbolta. Það er bara vonandi að enginn skjóti í augað á mér aftur.

...er kosta kjör

Núna ertu hjá mér...

Ég var að hlusta á lagið "Draumur um Nínu" og fann, eftir því hve lagið stigmagnaðist, hversu mikið einmannaleikinn hrundi svoleiðis yfir mig, ég var bókstaflega kominn með tárin í augun. Þetta er magnað lag. Annars líður mér ágætlega, átti fína helgi (dálítið slappur eftir hana að vísu), var að klára Þykkmjólk með karamellubragði (sem bragðaðist mjög vel) og er að klippa saman Samfés þátt, sem að þessu sinni verður sendur út frá Hornafirði. Annars er lítið að frétta, helgin var tíðindamikil og skemmtileg en það er svo sem ekki frásögum færandi. kannski seinna

...Nína

Laugardagur...

Ég er ógeðslega þunnur og á eftir að fara á fyllerí í kvöld. Andskotinn.
best að fara að vinna.

Ætti maður að halda áfram í Mission ?

Mission Failed...

Það er merkilegt hvað maður verður þreyttur þegar maður fer seint að sofa... Minns fór á Orminn í gær, fékk mér bjór, hitti fólk og fór seint að sofa. Annað var það ekki, en þó var þetta fínt. Að vísu sé ég drullu mikið eftir því að hafað farið á Orminn, þreytan er þónokkur núna og mín bíður langur dagur. Það er spurning hvort maður skralli í kvöld ?
Eitt er þó víst að vinnuafköst eiga eftir að minnka töluvert, þarsem að ég fann geislaplötu með laginu Nínu á. Ég efa ekki að lagið eigi eftir að hljóma vel og lengi í kollinum mínum fram eftir degi, ef ekki viku.
Takk fyrir það.

Retry mission
Abort mission
Resume mission

Það er spurningin.

Loksins kominn með heimild....

Það er búið að vera nóg að gera hjá mér í dag, alveg fullt. Ég fór í bankann og borgaði nokkra reikninga, meðal annars símreikning upp á heilar 4410 íslenskar krónur, það er meira það sem maður blaðrar. En það var ekki það eina sem ég gerði í bankanaum í dag, ég sótti nefninlega um Visa kort, svarta kortið svokallaða. Það er ekki nóg með það að ég sótti um kort, heldur setti ég feita heimild á kortið. Ætli 300.000 sé nóg ? Ég held að manni veiti ekki af, fyrst maður fer í tvær reisur í sumar. Það gekk glaður maður út úr bankanum í dag. Sú gleði hélst ekki lengi. Því miður þurfti ég að fara í heimsókn til samsærissamtakana í dag og láta bora í eina tönn. Það kostaði drjúgan skildinginn. Þannig að leiður maður, sem var glaður fyrr um daginn, gekk út úr samsærissamtökunum í dag.

það er spurnig hvort maður komist í gegnum málmleitarhliðin núna ?

Ég´ra fara til tannlæknis...

Það er mikil tilhlökkun í mér í dag því ég fæ að hitta uppáhalds félagann minn, Tannlæknin. Það er sama hversu oft maður hefur farið til hans, þá er alltaf jafn leiðinlegt að koma aftur, þó sérstaklega þegar hann glottir og segir að það sé skemmd. Stundum held ég að tannsi sé bara að plata, því þegar hann sér eitthvað athugavert við kjaftinn á mér, þá fer hann að tala á dulmáli. Hver kannast ekki við þegar tannlæknirinn setur upp "svipinn" og þylur upp "já... það er karíus í ceres baktus fremri og bíddu við... mér sýnist að það sé clorus tveir í maxus fremri" Hvað þýðir þetta allt saman ? maður kannast við karíus og baktus frá því þegar maður var lítill, en það er óþarfi að nudda þessu framan í mann þegar maður er orðinn eldri. Ég held að Þetta sé allt saman eitt stórt samsæri. Það voru í raun taannlæknar sem settu upp leikritið Karíus og Baktus því fólk var farið að gruna eitthvað, farið að greina þessi tvö orð frá öðrum og farið að hafa efasemdir um merkingu þess. Þessvegna setti Tannlæknafélag Íslands upp leikritið til að villa um fyrir okkur, blása ryki í augu almúgans.

Svo endilega munið að nota tannþráð.

Jæja, tæknin er eitthvað að stríða okkur...

Það lítur út sem að ég sé að klúðra þessu. Ég var kominn með sex í röð en þá..... Þurfti "tæknin" að fara að hafa einhverja skoðun á þessu öllu saman. Ég veit ekki hvað kom fyrir en ég var búinn (í gær 1 apríl 2003) að skrifa mikinn og fallegan texta (sem sést einmitt hér fyrir framan) sem virtist ekki koma sér til skila... í gær. En ég skrifaði hann í gær. Það þýðir víst lítið að sakast við því núna, heldur gráta Björn bónda og safna liði.... Ég vill einmitt gráta hann Bjössa, því ég er svo tilfinningalega opinskár. Jæja, nú er ég farinn að bulla. Annars lítið að frétta, er að fara í myndatöku í kvöld og svo bandý DAUÐANS. Var í handbolta í gær, náði 100% skotnýtingu, þrjú skot og þrjú mörk. Var fínn í vörninni (að mínu mati), varði nokkur skot, meðal annars með andlitinu, það var ekki gott, bara frekar vont.

Gamalt og gott rules !

Ég bara skil ekki...

Ég var búinn að setja inn fullt af texta en ekkert gerðist. þó sé ég hann í "post-inu"

ég bara skil ekki...

Jæja, þá er það víst kvöldið áður....

Æj, það er svo langt síðan að ég var á Akureyri að ég er búinn að gleyma flest öllu eða finnst ekkert gaman að skrifa um það núna. En svona var það nokkurnveginn í hnotskurn. Kom á laugardaginn 29 marz, með flugi (ég ferðast ekki í rútu eða bíl eins og sótsvartur almúginn). Lenti í Reykjavík og var búinn að mæla mér mót við félaga minn, hann Brynjar Einarsson. Því miður fyrir hann (og mig líka) þá komst ég með næstu vél norður, þannig að ég hafði 10 mín. spjall við félagann. Það var svoltið skítt, þar sem hann var búinn að fá frí úr vinnuni. Um 15:45 lenti vél Flugfélags Íslands á Akureyrarflugvelli. Þar beið móðir mín eftir mér. Svo fór ég í skylduheimsóknir hér og þar um bæinn og beið í rauninni eftir kvöldinu (enda var aðalástæðan að fara að skralla). Dagurinn leið og kvöldið kom. Át dýrindis mat sem mamma eldaði, það var kanadískt svínaket, mjög góð máltíð sem var skoluð niður með Cato Negro rauðvíni, kannski fullmiklu, þar sem ég kláraði flöskuna. Auðvitað reyndi ég að fara á söngkeppnina sjálfa en komst ekki inn sökum miðaleysis. Í raun skipti það engu máli, því ég nældi mér í drykkjufélaga fyrir utan, þá Andra Rey (son Haralds Bjarnasonar, ritstjóra Auðlindarinnar, fréttaþátt um sjávarútvegsmál) og Emil. Þar var drukkið og mikið gaman og enduðum við í Partý hjá Kenny, einhver félagi frá Bandaríkjunum sem er hér á Íslandi að spila íshokkí. Þar var ágætis teiti, ágætis félagar sem voru samakomnir þar. Eftir Teitið var haldið niðrí Bæ. Nota bene: á þessum tímapunkti var ég orðinn þá þegar nokkuð ölvaður. En skiptir ekki máli, í bæinn fór ég og hélt áfram drykkjuni í góðra vina hópi. Pöbbaröltið stóð langt fram á nótt og hitti maður margan góðan manninn. Eins og áður segir þá var ástandið orðið frekar slæmt og fór versnandi, þannig að smáatriði detta út. En þannig var þetta í hnotskurn, fór í bæinn á pöbbarölt og skemmti mér konunglega. Eyddi 770 í leigubíl heim og sé alls ekki eftir því, ein besta fjárfesting sem ég hef gert á ævinni, ég var ekki að nenna að labba 3,1 km heim. Daginn eftir var ég þunnur, eins og vera ber.

Takk fyrir það og þetta er nr. sjö í röð !

Góð þynnka er gulli betri

Guð hvað maður verður ferskur ef maður upplifir góðan þynnkudag. Dagurinn í gær byrjaði nú ekki vel, vaknaði með hausverk dauðans og það eina sem ég gat gert var að fara inn á klósett að æla. Eftir að hafað tæmt magann, eða gert hann klárann fyrir frekari neyslu seinna um daginn eins og ég vill frekar kalla þessa athöfn, þá var farið og spjallað við mömmu, sem hló nú bara að mér. Þá lagði ég mig aftur, en kom fílefldur til baka og tilbúinn í Feita neyslu. Þannig að ég og mamma fórum og fengum okkur skíthoppara á Crown Chicken eða "Crown City" eins og staðurinn hefur verið kallaður áður. Eftir matinn var farið á þynnkurúnt og ís snæddur á meðan. Ástandið var gott sem fullkomið. En góðir hlutir taka víst líka enda, enda þurfti ég að komast heim til Egilsstaða. Það kom í hlut Þorsteins Helga Ásbjörnssonar að ferja mig aftur tilbaka í austurlandið. Það var góður rúnturm, enda vorum við líka báðir tveir í svipuðu ástandi, þ.e. þunnir (þótt ég hafi verið í ívið verrra ástandi). Eftir þennan góða rúnt var komið að eyða kvöldinu í þynnku, þannig að mynd varð fyrir valinu enda hvað annað er betra til þess fallið ??? þynnka á myndar er eins og pízza án pepperónís. Það vildi einnig svo heppilega til að Ríkharður Hjartar Magnússon var líka í slæmu ástandi (þunnur) og var meira en til í þynnkumynd. Mér leið vel þetta kvöld og dag, enda var ég í góðum félagsskap góðra manna. Þannig var þynnkan hjá mér í hnotskurn. Fregnir af kvöldinu sjálfu koma seinna, mér fannst að þynnkan ætti góða umfjöllun skilið, enda var hún góð og flakkaði landshluta á milli.

p.s.

Sex í röð...

Sá fimmti...

Þynnka dauðans !

Fór út á djammið í gær á Akureyri og er að upplifa eftirköstin eftir gærnóttina. Ég skildi ekkert í því afhverju ég væri svona þunnur en komst svo að því seinna að ég stútaði heilli rauðvínsflösku (cato negro) áður en ég fór í bjórinn, þar liggur ábyggilega hundurinn grafinn. Þannig að maður bíður bara eftir matarlystinni og skreppur niðrí bæ í eitthvað feitmeti, svona rétt til að rétta sig af. Ég held að ég bíði með að skrifa eitthvað meira (þarf að hlaða batteríin). Þannig að við bíðum betri heilsu, bæði andlegrar og líkamlegrar áður en haldið verður áfram með skriftir.

Bið að heilsa.

Fjórir dagar, það gerist vart betra en það.

Halló mamma :) ég er koma til Akureyris í dag.

Jesssörí Bob, norðanmenn meiga fara að vara sig því drengurinn knái að austan, sem á ættir sínar að rekja norður í Eyjafjörðinn, er að fara að legga leið mína norður til Akureyris. Planið er víst þannig að, hitta mömmu og borða, hitta félaga og fara á fyllerí síðan á morgun verður farið í heimsóknir, til ömmu og svoleiðis. Þannig að ég á góðan dag fyrir höndum. Ég fer fljúgandi (keyri ekki eins og sótsvartur almúginn) þannig að ég haf smá tíma í Reykjavík til að hitta Brynjar Einarsson Aðfangameistara. Það er góður félagi, sleppir matatímanum til að getað náð í mig á völlinn og fara að brasa. Semsagt ágætis mission fyrir höndum næstu 48 tímana, bara að maður nýti þá vel.

Fjórir dagar, það gerist vart betra en það.

Það var föstudagsfjör í gær.
Að vanda var föstudagur Bóndans stútfullur af stuði og skemmtun. Eftir vinnu var elduð sannkölluð "gourmet" máltið sem samanstóð af Ora fiskbúðing og Ora bökuðum baunum. Þetta er samsetning sem getur bara ekki klikkað, enda gerði hún það ekki. Eftir "vel" útlátna máltið var imbinn tekinn fyrir í svona hálftíma, þá var staðið upp og farið með bílinn í viðgerð, á ótilgreindum stað. Það er nefninlega góður maður sem ætlar að hjálpa mér að hjúkra að greyið bílnum mínum svo ég þurfi ekki að fara með hann verkstæði. Svona fyrir þá sem ekki vita þá er bíllin minn nefninlega Mustang, eða kannski er betra að segja freðmýra Mustang. Eftir það allt saman var haldið í Faxatröðina á nýjan leik, nema ekki í kjallarann minn, heldur í Partý búlluna hans Gazza . Þar voru samankomnir starfsmenn flugfélags íslands á Egilsstöðum til að spila partý spilið. Það gekk alveg ágætlega, þrátt fyrir að öldungaliðið hafi svindlað gríðarlega með einhverskonar handabendingum og dulmáli, sem einungis menn á fertugsaldri eða ofar skilja, þannig að ég og Davíð félagi minn gripum til örþrifaráða til að sporna við þessari þróun. Þannig að við fórum að beita sömu aðferðum, handabendingar og dulmál, nema hvað að við beittum líkamlegri snertingu líka. Upp kom spurning sem var eitthvað á svo hljóðandi "eftir hvað mörg stig gefst uppgjafarétturinn til mótherjans í borðtennis" Davíð vissi svarið (enda var það fyrir framan hann) en ég ekki. Davíð tók vel eftir að ég hafði ekki hugmynd um það, þannig að hann læddi fót sínum að læri mínu og snerti mig lauflétt fimmi sinnum, sem var rétta svarið. Enginn tók eftir neinu en menn voru mjög undrandi á skyndilegri vitrun minni, en gátu ekkert sannað. En það dugði víst ekki til, þar sem þeir gömlu svinduðu mun meira en við og hirtu þar af leiðandi sigurinn af okkur. Mjög svekkjandi en þetta var samt skemmtileg og ódrengileg keppni, vonandi halda leikar áfram síðar svo við "strákarnir" getum tekið gömlu kallana í bakaríið.

Heilir þrír dagar í röð gott fólk ! þrír dagar.

Ég upplifði merkilegan dag í gær. Dagurinn einkenndist þó aðallega af sakamáli sem spratt upp kollinum á milli 18:40 - 19:00 í gær. Það vildi nefninlega svo merkilega til að handtösku starfsfélaga míns var hnuplað í gær, beint fyrir framan nefið á okkur ef svo mætti segja. Atvikið sem átti sér stað á vinnustað mínun, Ríkisútvarpinu á Austurlandi, koma alveg flatt upp á okkur, enda vorum við ekki í nema svona 8 - 10 metra fjarlægð frá handtöskunni miklu (að vísu var hún í hvarfi frá okkur). Þetta atvikaðist þannig að starfsfélagi minn var búinn að gera allt klárt fyrir heimferð, ganga frá skrifstofunni sinni, taka saman persónulegar eigur osfv. Félagi þessi lagði svo handtöskuna títtnefndu upp á borðið hjá andyrinu og leit við inn í útsendingu, fylgdist með í röskar 20 mínótur eða svo. Að útsendingu lokinni var slegið létt á lær og hópurinn var tilbúinn til brottfarar, en það var eitthvað sem vantaði.... TASKAN. Á þessum 20 mínótun hafði óprúttinn aðili læðst inn í útvarp, (þurfti meira að sega að opna dyr til þess) seilst í töskuna og numið hana á brott. Um leið og allt þetta uppgvötaðist, var farið að leita af vitnum, hringt í lögreglu og vettvangur einangraður. Eftir um 2 tíma rannsóknarvinnu og vettvangskannanir var haft upp á kauða, menn sleppa ekki svo auðveldlega frá starfsfólki RUV. Taskan góða var heimt úr helju og óprúttna aðilanum var komið hendur laganna varða. Eins og sést þá borga glæpir sig ekki og menn ættu að skammast sín á því einu saman að hugsa um að fremja svona ódæðisverk ! En hið góða sigrar ávallt að lokum á meðan hinir ópruttnu sauðir sitja í súpunni.

Glæpir borga sig ekki !

Tveir dagar í röð á blogginu ! þetta er náttúrulega gríðarleg harka af manni að standa í þessu öllu saman, ég meina, ég er að setja met !!! Takið eftir því MET ! En nóg um minn gríðarlega dugnað í hinum stafræna heimi. Það ku nú víst vera menningarferð á næsta leyti á vegum Menntaskólans á Egilsstöðum, eða frekar á vegum nemendafélagsins. Höfuðstaður norðurlands varð fyrir valinu þetta skiptið (Akureyris), en ég veit ekki hvort ég geti lagt land undir fót, þarf að laga Löduna mína, en ég nenni því ekki og langar miklu meira að fara norður og hitta mömmu og litlu frænku. Það er spurning hvað verður fyrir valinu.

Þá er það að fara að opna hugan gagnvart öllum heiminum, allir sem vettlingi geta valdið komast að mínum innstu hugarórum og kenndum, það er ekkert sem ég get gert í því nema að loka huganum og binda fyrir augun, loka mig inni... en ég vil það ekki, ég vill vafra frjáls um hina æðisgengnu netmiðla alheimsins, koma öllu á annan endan sem fyrst ! ég vill Sigra !!!

Jæja þá er maður víst byrjaður að blogga, ég vona bara að ég verði duglegur í að pæla í hlutunum og koma skilaboðum heimsins áfram.